Alfonso Gomez-Rejon'un yönettiği 2015 yapımı 'Me and Earl and the Dying Girl', lise hayatının getirdiği kaygılar ve ölüm gibi ağır bir gerçeklikle yüzleşmenin iç içe geçtiği dokunaklı bir büyüme hikayesi sunuyor. Film, kendini 'dışlanmış' olarak tanımlayan ve zamanını en iyi arkadaşı Earl ile birlikte tuhaf, amatör film parodileri çekerek geçiren Greg'in (Thomas Mann) dünyasına davet ediyor. Ancak hayatı, annesinin zorlamasıyla, lösemi teşhisi konan sınıf arkadaşı Rachel (Olivia Cooke) ile arkadaş olmaya çalıştığında beklenmedik bir dönüşüm geçirir.

Senaryo, Jesse Andrews'ın aynı adlı romanından uyarlanmıştır ve mizah ile hüznü olağanüstü bir denge içinde harmanlar. Greg'in iç sesi ve dördüncü duvarı kıran anlatımı, izleyiciyi hikayenin merkezine çeker. Olivia Cooke, Rachel rolünde hem naif hem de acıyla yüzleşen gücüyle unutulmaz bir performans sergilerken, Thomas Mann'ın beceriksiz ama samimi Greg'i ve RJ Cyler'ın dobra Earl'ü, dostluğun karmaşık dinamiklerini başarıyla yansıtır.

Film, sadece bir 'hasta genç' hikayesi değil, sanatın, özellikle de sinemanın, iletişim ve duygusal kaçış için bir araç olarak gücünü keşfeden bir yapım. Greg ve Earl'in yarattığı küçük filmler, hem bir sığınak hem de nihayetinde daha büyük, kişisel bir ifade biçimi haline gelir. 'Me and Earl and the Dying Girl', izleyiciyi güldürürken aynı anda gözlerini doldurmayı başaran, dürüst ve incelikli bir anlatı sunar. Hayatın acımasız gerçekleriyle yüzleşirken insan bağlarının ne kadar değerli olduğunu hatırlatan bu film, evrensel temalarıyla herkesin izlemesi gereken çağdaş bir klasik adayıdır.