Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşasını anlatıyor. Film, boşanmış ve orta yaş krizindeki televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatına odaklanıyor. Isaac, lise öğrencisi Tracy (Mariel Hemingway) ile sorunlu bir ilişki yaşarken, en iyi arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile tanışır ve ona karşı beklenmedik duygular beslemeye başlar. Bu durum, karakterlerin aşk, entelektüellik, sadakat ve olgunluk arayışları etrafında dönen iç içe geçmiş hikayelerini başlatır.

Manhattan, sadece bir romantik komedi değil, aynı zamanda 1970'ler New York entelektüel çevresinin keskin bir portresidir. Diane Keaton'un canlandırdığı Mary, nevrotik ve entelektüel bir karakter olarak karşımıza çıkarken, Mariel Hemingway'in performansıyla Tracy, saflığı ve bilgeliğiyle Isaac'in karmaşık dünyasına bir tezat oluşturur. Woody Allen'ın özgün senaryosu, mizah ile dramı, yüzeysel diyaloglar ile derin felsefi sorgulamaları ustalıkla harmanlar.

Gordon Willis'in görüntü yönetmenliği, şehri bir karaktere dönüştürerek filme unutulmaz bir estetik katıyor. George Gershwin'in 'Rhapsody in Blue' eseri de bu atmosfere eşlik ederek filmin ikonik statüsünü pekiştiriyor. Manhattan, olgunlaşma, sorumluluk ve gerçek aşkın anlamını sorgularken, izleyiciyi kah güldürüyor kah düşündürüyor. Akıcı diyalogları, derin karakterleri ve zamanın testinden geçmiş hikayesiyle, sinema tarihinin en özgün şehir filmlerinden biri olmaya devam ediyor. Hem Woody Allen hayranları hem de kaliteli karakter dramları arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.