Wim Wenders'in 1974 yapımı 'Alice in the Cities' (Alice in den Städten), Yeni Alman Sineması'nın en önemli yol filmlerinden biridir. Film, Amerika'da bir yazı dizisi için araştırma yaparken tıkanan Alman gazeteci Philip Winter'ın (Rüdiger Vogler) hikayesini anlatır. New York'ta havalimanında tesadüfen tanıştığı ve annesi tarafından geçici olarak emanet edilen dokuz yaşındaki Alice (Yella Rottländer) ile birlikte, Avrupa'da kızın büyükannesini aramak için çıktıkları yolculuk, aslında bir içsel keşif yolculuğuna dönüşür.

Wenders'in minimalist ve samimi anlatımı, 35mm siyah-beyaz görüntülerle birleşerek izleyiciyi 1970'lerin Amerika'sından Avrupa'sına sürükler. Rüdiger Vogler'in kaygılı ve yabancılaşmış gazeteci portresi ile Yella Rottländer'ın doğal ve dokunaklı performansı, filmdeki insani bağı inanılmaz derecede gerçekçi kılar. Karakterler arasındaki sessiz anlaşma ve yavaş gelişen bağ, diyaloglardan çok bakışlar ve küçük jestlerle aktarılır.

Film, modern hayatın yabancılaştırıcı etkileri, aidiyet arayışı ve tesadüfi insan ilişkilerinin derinliği gibi temaları işler. Philip'in fotoğraf makinesiyle anlam arayışı, aslında tüm hikayenin bir metaforudur. 'Alice in the Cities', sadece fiziksel bir yolculuğu değil, bir yetişkin ile bir çocuğun birbirlerinin yalnızlığını nasıl iyileştirebileceğini de gösteren, sade ve şiirsel bir anlatımdır. Wim Wenders'in road movie üçlemesinin bu ilk filmi, sinema tarihinde iz bırakmış, dingin ama güçlü bir iz bırakan bir başyapıttır. Siyah-beyaz estetiği, dönemin ruhunu yansıtan müzikleri ve evrensel hikayesiyle her sinemaseverin izlemesi gereken bir klasiktir.